Al enige jaren is er sprake van een zekere mate van convergence
tussen traditionele media als video en foto en de PC. Digitale
foto- en videobewerking raken snel ingeburgerd. Zelfs heeft
menigeen op het eigen bureau al een complete videostudio of
digitale doka staan.
Relatief nieuw is de ontwikkeling van hoogwaardige
(semi-)low-budget apparatuur voor digitale video- en
fotografische
registratie. Bijvoorbeeld de nieuwe range digitale camcorders van
Sony, Panasonic en JVC. Sony doet daar nog eens een digitale
montagerecorder bij waar menig analoge pro-recorder nog een
puntje
aan kan zuigen.
Kodak brengt het Advanced Photo System (APS) op de markt. Op het
eerste gezicht lijkt dit systeem bedoeld voor de kiekjesmaker.
Wie
echter verder kijkt ziet dat APS zich eveneens uitstekend leent
als
voorfase voor digitale fotobewerking.
En is er nog de hausse in digitale compactcamera's voor
PC-snapshooting. Onder meer van Kodak, Sony, Fuji, Chinon en
Epson.
Twee wegen
Er zijn twee verschillende wegen waarlangs de digitale
beeldregistratie zich ontwikkeld. Dat geldt zowel voor
videofilmen
als de fotografie. De eerste weg is die van directe digitale
optekening van het beeld. Bij video op speciale digitale tapes
die
veel weg hebben van het professionele DAT-systeem voor audio. Op
een compacte camcorder tape (mini-DV) gaan 30 tot 60 minuten
hoogwaardige video. Bij de wat grotere DV recorder-tapes is er
ruimte voor 180 tot 270 minuten aan video-opnamen. Het systeem is
lineair, d.w.z. de opnamen staan achter elkaar i.t.t. digitale
opnamen op de hard disk van de PC.
Bij de digitale fotocamera's verloopt de directe opslag van de
foto
naar het camera-RAM, PCMCIA-card en hier en daar nog een
diskette.
Een filmpje is niet meer nodig. De gemaakte fotografische opnamen
worden op de hard disk, diskette, CD-ROM, tape-streamer etc.
gezet.
De tweede weg is het overnemen van beelden op tape of film naar
de
PC. Het bekendste voorbeeld is de Photo-CD. Filmpje of dia's naar
de fotograaf en u ontvangt circa 14 dagen later een gouden schijf
met hoogwaardige digitale fotobestanden. Een tussenoplossing
vormt
het overnemen van foto/dia's op diskette. Bij de fotografie heeft
deze tweede weg bij kritisch werk nog altijd de voorkeur.
Chemische
filmemulsies bieden een aanmerkelijk betere opnamekwaliteit dan
rechtstreeks gemaakte digitale foto's.
Bij video is er sprake van zogenaamde non-lineair editing. Een
proces waarbij de op tape geschoten opnamen via een capturekaart
op
de AV hard disk van de PC gezet worden. Met behulp van
filmstudio-software kan de videomaker dan net als bij een
tekstverwerken knippen &
; plakken, effecten aanbrengen, het geluid
er bij monteren e.d. Kortom een complete directors cut.
Digitale camcorders
De Sony DCR VX700 en -VX1000E vormden de introductie tot een
voordien ongekende opnamekwaliteit. Aanvankelijk werd niet
geloofd
dat een `consumenten-camcorder' professionele Betacam en
Y/C-apparatuur naar de kroon kon steken. Ergo, de Sony Digitale
Camrecorder (DCR) VX1000E met drie RGB CCD's overtreft
pro-schoudercamera's die drie- tot viermaal zo duur zijn.
Nu is het de beurt aan de mini-DCR. JVC bijt de spits af met de
GR-DV1. Je gelooft je ogen en de geschoten videobeelden bijna
niet.
Een mini-camcordertje van krap 14 cm hoog met elektronische
beelstabilator maakt digitale videofilms waar menig professionele
Y/C-schouderrecorder niet tegen op kan. Strakke lijnen, kleuren
die
elkaar niet overlappen, vrijwel geen ruis en een beeld dat op de
TV
staat als een huis.
Hoe krijg je een DCR zo klein? Antwoord: door het gebruik van
precisie-elektronica en een onafhankelijk basisstation, De
camcorder zelf is alleen het opnamedeel van het systeem. Via het
basisstation vindt koppeling aan TV en PC plaats.
Een aantal lezers zal opmerken:
´Toch een wat duur speeltje voor
tegen de fl. 4800,-
´. Dat is maar hoe je het bekijkt. Makelaars,
schade-experts, trendy-vakantiegangers, observatie (bewaking en
politie), journalisten en videoconferencing vormen slechts een
kleine greep uit het legioen van toepassingen. JVC brengt
binnenkort een videoprinter uit en de GR-DV1 is ook geschikt voor
het schieten van animaties en still video.
Sony DHR-1000
De videoknaller van dit voorjaar is ongetwijfeld de Sony DHR-1000
digitale montagerecorder. Superlatieven schieten hierbij tekort.
Kopi‰ren en monteren zonder een spoortje kwaliteitsverlies. Een
ingebouwd montagepaneel voor tijdcode. TBC-schakeling, breedbeeld
en PAL-Plus. Video on Sound. ShowView. Snelspoelen, 3 uur in 1
minuut en 30 seconden. Etc., etc.
Laten we echter aan het begin beginnen. De Sony DHR-1000 vormt
een
logische aanvulling op de digitale camcorder. Eigenlijk is het
zonde om digitale video-opnamen (meer dan 500 beeldlijnen
horizontaal!) naar een Y/C-montagerecorder over te spelen. Dat
geeft altijd verlies. Wellicht niet voor iedereen waarneembaar,
maar toch een degradatie die de technisch onderlegde filmmaker
stoort. En de PC dan? Non-lineair video-editing brengt momenteel
niet meer dan clips van 10 tot 20 minuten voort. Meer gaat er
niet
op de hard disk. Op de DHR-1000 past echter 270 minuten digitale
video. De voorkeur voor makers van wat langere produkties zal
daarom eerder naar de Sony DHR-1000 uitgaan.
Monteren
De digitale montagerecorder accepteert digitale videosignalen
over
de speciale I/O-digitaalbus aan de voorzijde, Y/C-hosiden,
Euro-AV
en tulp. Uiteraard verdient de digitale bus de voorkeur om elk
verlies bij voorbaat te elimineren. Testers van gerenommeerde
vakbladen gingen al tot meer dan zes generaties aan kopie‰n en
konden geen zichtbaar verlies vaststellen.
In de Sony DHR-1000 gaan naast de gewone DV-cassettes ook de
mini-DV-tapejes. Dat ontlast de camcorder en u kunt nu met twee
recorders gaan monteren.
Ook analoge video-opnamen vinden baat bij overname op een
digitale
videorecorder. De eerste generatiekwaliteit blijft behouden.
Bedrieglijk is dat ook de kwaliteit van analoge opnamen bij het
overnemen/ monteren naar de DHR-1000 lijkt toe te nemen. Dat kan
theoretisch natuurlijk niet. Het effect schuilt hem in de
beeldstabilisatie door de TBC en de eigenschappen van het
digitale
videoformaat. Het beeld oogt strakker en rustiger. Het aantal
beeldlijnen en details nemen niet echt toe.
Ook in Pal-Plus en breedbeeld (16:9) staat de Sony DHR-1000 zijn
mannetje. De recorder behoort in deze zondermeer tot de
topklassen.
Alleen laat het digitale camfilter bij tuneropnamen zo nu en dan
een steekje vallen.
Het editpaneel van de DHR-1000 is uitneembaar. Een spiraalsnoer
zorgt voor verbinding met de moederrecorder. De editor heeft in
het
geheugen plaats voor 10 scŠnes en stuurt cam- en stationaire
recorders aan via de Local Application Control (LANC)-bus. Via de
jog&shuttle en tijdcode is een zeer nauwkeurige montage mogelijk.
Behalve digitale apparatuur kan de editor ook analoge systemen
over
de LANC aansturen.
Last but not least het HiFi stereogeluid. Ter beschikking staan:
Toch analoog?
Voor wie een DCR te duur vindt duiken er de laatste tijd
verrassend
goede analoge Hi8 camcorders op. Daarbij worden digitale
technieken
gebruikt om de analoge Y/C-kwaliteit verder op te voeren.
Als voorbeeld de Sony CCD-TR2200. De hoge beeldkwaliteit van meer
dan 400 lijnen haalt deze Sony camcorder uit:
APS
Van video naar het APS van Kodak. De snapshooters kijken vooral
naar het gemak van de nieuwe cassette. De film en alle informatie
op de magneetstrook blijven gewoon in de APS-cassette zitten.
Geen
vingertjes of krassen meer en altijd de opname-informatie bij de
hand. Het uitzoeken bij nabestelling gaat via een, na het
ontwikkelen door de centrale, meegeleverd contactvel. Andere
voordelen voor de consument zijn:
Budget DPC
De digital Photo Camera (DPC) is binnen enkele maanden van een
HighTech-produkt tot de consumer electronics-niveau afgedaald.
Epson (de PhotoPC) heeft er al eentje voor onder de fl. 1.000,- en
Kodak levert al een relatief goede DC50 voor circa fl. 2.000,-.
Fuji,
Chinon, Logitech en Sony laten zich evenmin onbetuigd en leveren
modellen met zoomobjectieven en PCMCIA-geheugenkaarten.
De betere modellen komen op een resolutie van 768 x 512 pixels.
Ruim voldoende voor monitor/TV-presentaties en eenvoudig
kleurendrukwerk.
Diverse firma's leveren al allerlei accessoires voor de budget
DPC.
Ondermeer filters, close-up lenzen, PCMCI hard disks en tassen.
De
eerste combinatie met een notebook werd ook al gesignaleerd. Echt
iets voor schade-experts en makelaars.
De budget DPC is natuurlijk nog lang geen snapshot-boxje. De
prijs
is al gauw 5 tot 10 maal zo hoog als bij een eenvoudige
APS-fotocamera. Ook valt de beeldkwaliteit in vergelijking met de
gewone chemische film tegen. Niettemin valt er met de juiste
inkjet
& papiercombinatie best een aardig printje te maken. Een aardige
toepassing is op alternatieve materialen zoals stickers, vlaggen,
tassen en T-shirts. En wiet weet gaat het aantal pixels de
komende
generaties weer flink omhoog.
Video, foto en de MPC groeien snel naar elkaar toe. De
digitalisering van oorspronke-lijk analoge en chemische media is
daarvoor verantwoordelijk. Toch blijven er uit het oogpunt van
kwaliteit en toepassing verschillende wegen bestaan Een speelfilm
past immers niet op een gewone MPC en zelfs een APS-familiecamera
schiet betere foto's dan een Kodak DC50. Voor een totale
convergance van de PC met beeldmedia zijn een betere
fotografische
en opslagcapaciteit bij video nodig. Dat zal vermoedelijk nog
enkele hardware-generaties duren.
U.S.