De Zuurgraad: de balans in je lijf

gebaeerd op diverse en soms tegenstrijdige internet-artikelen over zuurgraad, dus kritisch lezen!

We eten te zuur en we gaan dat bezuren, onder meer door RSI, maar ook door veel andere ziektes, zoals reuma en osteoporose. Dat gebeurt onder meer door het teveel aan zuren te binden aan lichaamseigen mineralen zoals magnesium, ijzer en zink. Door een te zure voeding verliezen we dus belangrijke mineralen! Deze mineralen worden voornamelijk onttrokken aan haren, huid, botten en tanden.

Mineralen zijn ook belangrijk voor de aanmaak van enzymen.

Zink bijvoorbeeld is betrokken bij de aanmaak van meer dan 80 verschillende enzymen. Als we teveel zuurvormend voedsel eten gaat ook onze enzymproductie achteruit waardoor ons lichaam op tal van punten slechter gaat functioneren. Ook onze nieren en onze ademhaling zijn betrokken bij de afvoer van het teveel aan zuren. Als het om kleine hoeveelheden gaat dan kan ons lichaam dat wel regelen. 

Ongeveer in dezelfde tijd als Dr. Ragnar Berg (rond 1910) was ook Dr. William Hay bezig met voeding als oorzaak van ziekte. Dr. Hay had ten aanzien van gezonde voeding een aantal principes die overeen komen met de ideeën van Berg. Ook hij ging er vanuit dat voeding zo zuiver en natuurlijk mogelijk moet zijn en weinig zuurvormende producten mag bevatten. Dr. Hay voegde hier nog een nieuw principe aan toe. Hij stelde dat verschillende voedingstoffen voor een goede vertering in de maag een verschillende zuurgraad nodig hebben. Eiwitten en zure vruchten hebben voor een goede vertering een andere zuurgraad in de maag nodig dan koolhydraten. Dr. Hay leed zelf aan de ziekte van Bright, een ernstige nierziekte waaraan volgens de gevestigde geneeskunde niets meer te doen was. Hij genas door zijn theorie over zuivere voeding, de voedselcombinaties en het zuur-base evenwicht op zichzelf toe te passen en hij viel ook 25 kg. af!

Eet men dus tegelijk koolhydraten en eiwitten dan zullen deze allebei niet volledig worden omgezet. Het gevolg is dan dat er niet goed verteerde resten in het  spijsverteringskanaal over blijven die het lichaam toch op de een af andere manier kwijt moet zien te raken. Vooral onvolledig verteerde eiwitfragmenten kunnen voor veel problemen zorgen. Ze uiten zich o.a. als allergieën. Andere onvolledig verteerde voedingsresten worden als slakken gedumpt in het bindweefsel met alle boven beschreven gevolgen. Volgens de theorie van Dr. Hay is het beter dat eiwitten (vlees, vis, ei, zuivelproducten) en zure vruchten niet in dezelfde maaltijd gecombineerd worden met koolhydraten (meelspijzen, suikers).

Het is algemeen bekend dat wij in de natuur te maken hebben met verzuring. Ook onze voedingsketen en ons voedingspatroon is door de jaren zo verandert dat ook daar de verzuring zijn intrede gedaan heeft. Niet allen het Atkins dieet is om die reden een ongezonde afvalmethode, de balans in onze totale voeding is veelal ver te zoeken. Meten is weten: voor slechts 12,50 euro kan men 100 strips kopen om uw base~zuren balans te meten.
(leverancier Nagel & Hofman Hilversum).

 

De Patiëntenvereniging Enzymtherapie geeft deze brochure  met eenvoudige tips over een gezonde samenstelling van onze voeding uit. Voor meer informatie over deze brochure en het bestellen zie: www.enzymtherapie.nl.

 

 

Een deel van het voedsel dat we eten wordt door het lichaam omgezet in basen, het andere deel in zuren. Of iets verzurend werkt, kan je niet proeven. Bijvoorbeeld een zure vrucht als een citroen, heeft een alkaliserend (basevormend) effect omdat deze vrucht de pancreas aanzet tot het produceren van basische buffers.

Over wat nu precies zuurvormend en wat basevormend werkt zijn de voedingsdeskundigen het niet eens. Over het algemeen worden vlees (excl.kip), vis, schaal- en schelpdieren, granen, koffie, olie, alcoholische dranken, peulvruchten en cranberry’s als zuurvormend beschouwd en de overige groenten en fruitsoorten als basevormend.

Omdat het zeer moeilijk is om na te gaan wat er precies in een lichaam gebeurt met voedingsmiddelen, zijn er diverse theorieën ontwikkeld over wat precies de gevolgen zijn van de zuren die gevormd worden in het lichaam.

Volgens een aantal deskundigen vormen de zuren een belasting voor ons lichaam. Vlees zou ons belasten met urinezuur, fosfaathoudende levensmiddelen (o.a. fastfood, vlees, worst, cola en andere frisdranken) met (ortho)fosforzuur, suiker en witmeelproducten met azijnzuur, varkensvlees met zwavelzuur, kaas met salpeterzuur, nicotine met nicotinezuur, aspirine met acetylsalicylzuur, wijn met wijn- en zwavelzuur, koffie en zwarte thee met GERB- en chlorogeenzuur en koolzuurhoudend water en frisdrank met koolzuur. Verder zouden zware metalen als lood en cadmium en het als vulling voor kiezen gebruikte amalgaam verzurend voor het lichaam zijn. Daarbij komt ook nog het zoutzuur dat we produceren als gevolg van stress, ergernis, angst, vermoeidheid en te weinig slapen.

Het lichaam moet proberen deze zure afvalstoffen te verwijderen. Het heeft daarvoor een ruime hoeveelheid basevormende levensmiddelen nodig om het zuur/basenevenwicht in stand te houden. De zuren worden voor een deel via de longen als koolzuurgas (CO2) uitgeademd en een klein deel wordt via de huid uitgezweet. Als je meer beweegt, worden er via deze wegen meer zuren afgescheiden. De grotere zuurmoleculen (zoals urinezuur, melkzuur, boterzuur, azijnzuur en vele andere zuren) moeten door het lichaam eerst gebonden worden aan mineralen (zoals calcium, magnesium, natrium en kalium), waarna ze als zouten door de nieren worden verdund en uitgescheiden. Een teveel aan zuren wordt in de loop van de dag opgeslagen in de vloeistof tussen de bindweefselcellen (onder de huid en in en om de spieren) en in het vetweefsel. ’s Nachts worden de opgeslagen zuren weer in de bloedbanen gebracht, waarna ze door de nieren naar de blaas worden getransporteerd en door de longen worden uitgeademd.

Door het afscheiden van zuren en door het toevoegen van basen houdt het lichaam de zuurgraad van het bloed stabiel. Het bloed heeft een vaste waarde van 7,35 tot 7,45 pH. Water is pH neutraal (pH 7), pH-neutraal betekent dat zuren en basen elkaar opheffen. Alles wat een lagere pH heeft dan 7 is zuur, alles wat een hogere pH heeft is basisch (alkalisch).

Het is al wel bekend wat er gebeurt als er bepaalde mineralen aan bepaalde weefsel zuren en basen elkaar opheffen. Alles wat een lagere pH heeft dan 7 is zuur, alles wat een hogere pH heeft is basisch (alkalisch).

Het is al wel bekend wat er gebeurt als er bepaalde mineralen aan bepaalde weefsel worden onttrokken, maar of dit door zuurvormende voeding komt is wetenschappelijk nog niet hard te maken.

Sluipend proces

Als je langere tijd teveel verzurende levensmiddelen hebt gebruikt, dan hoef je daar niet zoveel van te merken. Het proces van verzuring verloopt namelijk sluipend. Heel langzaam kan het weefsel steeds minder haar afvalstoffen kwijtraken. Als de klachten nog vaag zijn spreken we van latente acidose. Je kan dan langzaamaan een heel scala van klachten krijgen: je krijgt last van spierpijn na een ongewone inspanning, je wordt wat dikker, je krijgt vaker of continu hoofdpijn, je kan wat minder fit of sneller moe worden, je kan last krijgen van duizeligheid, concentratieproblemen, zuurbranden, eczeem, verstopping, ringen rond de ogen of haaruitval, candida, darmparasieten, bacterie-infecties, je tong kan beslagen worden, je adem kan gaan ruiken en vrouwen kunnen last van cellulitis krijgen en mannen van haaruitval. Te veel zuur heeft ook een negatieve invloed op het vegetatieve zenuwstelsel. Dit kan allergieën ten gevolge hebben, maar ook migraine of doorbloedingsstoornissen.

Als je lichaam nog verder verzuurt, dan probeert het toch nog een evenwicht te bewaren en ‘rooft’ dan mineralen uit je botten, gewrichten, spieren, bloedvaten, galblaas en maag- en darmslijmvlies. Er is dan sprake van acidose.
Als er calcium en magnesium aan je botten worden onttrokken, dan heb je op den duur kans op osteoporose.
Als er mineralen aan gewrichten worden onttrokken lijdt dat tot degeneratie en na verloop van tijd kan het immuunsysteem de verzuurde cellen in de gewrichten aanvallen, waardoor artritis ontstaat.
Als er mineralen aan de spieren, gewrichtsbanden en pezen worden onttrokken, dan heb je meer kans ze te beschadigen of te scheuren. Omdat de buffers van het vet- en bindweefsel vol zijn, worden de zuren in het spierweefsel opgeslagen. Daarom kan het dan flink pijn doen als je onder aan je kuit een huidplooi pakt tussen duim en wijsvinger en dan flink knijpt. Door verzuring van de spieren kunnen sensibele zenuwuiteinden geprikkeld worden, waardoor pijn en spasmen kunnen ontstaan.
Als zuren zich in de spieren en/of pezen, gewrichtsbanden en gewrichten gaan vastzetten kunnen jichtaanvallen en andere reumatische klachten ontstaan.
Als er mineralen uit je bloedvaten worden onttrokken, kunnen er spataderen, aambeien, vaatvernauwing en doorbloedingsstoornissen ontstaan.
Als er mineralen uit de bekleding van het darmkanaal worden onttrokken, kan je last krijgen van je onderbuik, colitis, diarree, de ziekte van Crohn, een spastische darm, enz.
Als er mineralen uit de binnenwand van de slokdarm worden onttrokken, dan kan je last krijgen van brandend maagzuur. Nog later kan je last met slikken krijgen.

Als er niet voldoende mineralen geroofd kunnen worden, probeert het lichaam de zuren te verwijderen via de ingewanden, nieren, huid en ademhalingsorganen.
Gebeurt dit via de longen, dan kan er astma ontstaan. Een teveel aan zuur in de neusbijholtes zorgt ervoor dat het lichaam dit probeert te verdunnen met slijm, waardoor je een lekneus of sinusproblemen kan krijgen.
Gebeurt dit via de urinewegen, dan kan dit bloed in de urine, een geïrriteerde blaas en later nierschade veroorzaken.
Gebeurt dit via de huid, dan kan dit zweetvoeten, jeuk, roos, acne, ontstekingen en schimmelziektes veroorzaken.

Het lichaam gebruikt enzymen als SOD, catalase en glutathion om abnormale lichaamscellen te vernietigen. Deze enzymen kunnen hun werk echter niet goed doen in een zure omgeving, waardoor ze je niet goed kunnen beschermen tegen voortwoekerende cellen.

Zoals al eerder vermeld zijn deze theorieën niet wetenschappelijk bewezen.

Er kunnen ook andere oorzaken voor acidose zijn, bijvoorbeeld een slechte longfunctie (respiratoire acidose) waardoor teveel koolzuur wordt vastgehouden, een stofwisselingsstoornis waardoor er teveel zuur wordt geproduceerd (bijvoorbeeld bij suikerziekte) of een nierafwijking waardoor er teveel basische stoffen worden uitgescheiden. Hierdoor kan acidose van het bloed kan ontstaan. Deze oorzaken worden onderkend door de medici, de acidose waar we het hier over hebben, is helaas een conditie die nog over het algemeen ontkend wordt door de medische wereld.

Als je last denkt te hebben van verzuring van je bindweefsel, dan kan je de volgende maatregelen nemen:


Waarschijnlijk kan het beperken van de mineralen die we doorgaans teveel binnenkrijgen (fosfor, calcium, natrium) en extra inname van mineralen die we weinig binnenkrijgen (magnesium, zink, chroom e.d.) een positieve bijdrage leveren. Het lijkt mij dat je, om de ontbrekende mineralen aan te vullen, het best een vitamine/mineralencomplex kan gebruiken, aangevuld door extra magnesium. In theorie kan je door deze supplementen alle (door verzuring veroorzaakte) problemen voorkomen.

Je kan zelf controleren of de maatregelen die je genomen hebt, effect hebben gehad door het bepalen van de zuurgraad van je urine. Je ochtendurine hoort een pH van ongeveer 7,1 te hebben. Daarna daalt de zuurgraad in de loop van de dag, om rond 17.00 uur een waarde van 7,4 te bereiken. Als de pH van je urine telkens lager is, dan heb je last van een zuuroverschot. Indicatorpapiertjes (teststrookjes om de pH te bepalen) zijn te koop bij de apotheek.

Let erop dat voedsel goed gekauwd moet worden. Basevormend voedsel dat niet goed gekauwd wordt, kan alsnog een verzurend effect op het lichaam hebben, omdat het in de darmen makkelijk tot gisting kan overgaan. Ook vruchtensap moet ‘gekauwd’, dus vermengd met speeksel worden. Een darmflora opbouwend preparaat kan de spijsvertering verbeteren en bijdragen aan minder gistingen. Dit is met name van belang bij mensen met een slechte stoelgang, gasvorming in de darmen of een opgeblazen gevoel.

Dieren uit de bio-industrie (koeien, kippen, kalkoenen, kweekzalm, etc.) krijgen eiwitrijk eten en vlak voordat ze geslacht worden staan ze vaak bloot aan heel veel stress. Dit zorgt ervoor dat ze in hun bindweefsel veel zuren opslaan. Bovendien krijgen ze weinig beweging, waardoor er niet voldoende ontzuring kan plaatsvinden. Dieren uit de eko-veeteelt krijgen meestal meer beweging en hun groei wordt minder gestimuleerd door eiwitrijk voedsel. Daarom zal het vlees van deze dieren minder zuren bevatten. Wild bevat nog minder zuren. Ook deze stelling is wetenschappelijk nog niet bewezen.

Het niveau en de activiteit van de maag- en intestinale secretieproducten. Voornamelijk de zuurgraad (pH) van de maag is belangrijk voor afbraak van voedsel. De pH van de maag is afhankelijk van het type voeding. Zo verzuurt de maag sterk na een glas water, terwijl dit een veel langzamer proces is na een volledige maaltijd, omdat de bufferende capaciteit van een voeding veel groter is dan van een glas water.

 

 

Aanpakken: reuma

De behandeling van reumatische klachten kan het beste begonnen worden met een consequent volgehouden rauwkost dieet gedurende 2 tot 3 weken om het reinigingsproces opgang te brengen. Daarna kan begonnen worden met een normaal dagelijks voedingspatroon wat rekening houdt met het voorkomen van zuuroverschot.
Hierbij kunnen de volgende regels als uitgangspunt dienen.
1.  Vermijden: vlees, vis en eieren. Dierlijke eiwitten veroorzaken grote urinezuuroverschotten. Vervangen door andere eiwitleveraars: soja, tufu,  erwten, bonen, tarwe, rogge, zilvervliesrijst,  volkorenprodukten, zure melkprodukten,  kaas (geen franse kaas)
2. Alle groenten geven een basische reactie evenals aardappels en vruchten. Zij zijn belangrijk bij het neutraliseren van urinezuur. Gebruik dagelijks veel verse groente waarvan een groot gedeelte rauw. Groentes nooit doodkoken of uitkoken. Groentes kunnen ook gesmoord worden in de koekenpan met een klein beetje zonnebloemolie.
3. Gebruik geen geraffineerde voedingsmiddelen, witmeelproducten, banketbakkersproducten, blik of potproducten, jams, witte rijst,  sausen, ketchup, mayonaise, suiker, vla, gebrande noten, genotmiddelen zoals koffie, thee, chocolade, alcohol, limonades, ijs e.d. deze zijn slecht voor een reuma patiënt. Als drank een kruidenthee gebruiken en deze regelmatig wisselen (bijv; reformkoffie, kamillethee, lindebloesemthee, pepermuntthee). Kan men niet zonder suiker dan bruine rietsuiker of honing.
I.p.v. limonade vers vruchtensap of groentesap.
4. Als broodbeleg kan gebruikt worden tomaat,  wortel, radijs, selderij, biet,  appel, marmite, honing, tomaat.  Geen broodbeleg gebruiken dat suiker of chocolade bevat.

 

Kruiden als Solidago (guldenroede), Ononis spinosa (kattedoorn), Urtica urens (brandnetel) samen met Betula alba (berkenblad). Bij de chronische gewrichtsreuma helpt een thee van gelijke delen rozemarijn, gekneusde jeneverbessen en zoethout. Een eetlepel van dit mengsel 20 minuten trekken op een halve liter kokend water hiervan .twee maal daags een glas opdrinken. Bij spierreuma werkt een thee van brandnetel + zoethout gunstig. Maar ook en vele andere kruiden kunnen gebruikt worden  om het urinezuur uit te scheiden. Er zijn  goede kruidenpreparaten verkrijgbaar die op de individuele situatie kunnen inwerken. 

 

Er zijn vele stoffen die giftig zijn voor de darmflora. De bekendste zijn:

Geraffineerde suiker. Hiermee wordt bedoeld alle bewerkte koolhydraten, zoals witte suiker, bruine suiker, druivensuiker en zoetstoffen. Aspertaam is wel de bekendste gifstof van de laatste jaren.

Caffeïne, nicotine en alcohol zijn eveneens giftig voor de symbionte flora.

Verzadigde vetten vormen ook een belangrijke bedreiging voor de gezonde flora. Onverzadigde vetten daarentegen zijn juist belangrijke stoffen.

 

Middelen

 

Omega vetzuren: deze vetzuren uit visolie (of lijnzaadolie) zijn zéér goed bij hart - en bloedvatproblemen, met name omdat ze 'klontering' tegengaan. Voor preventief gebruik - zonder speciale reden - zijn deze supplementen minder geschikt, omdat visolie zware metalen bevat door de zeevervuiling... én omdat overmatige 'omega-3 meervoudig onverzadigde vetzuren' celwandaantastend zijn gebleken... alternatieve behandelaars van ADHD hebben veel succes met VLASZAADOLIE, het schijnt leerprestaties te verhogen, maar toch...

 

Thee: Groene Thee is versterkend en ontstekingen- en kankerwerend. Onlangs werd nog de positieve werking bij Artritis aangetoond.
Het is als gemalen supplement beschikbaar, maar kan beter gewoon gedrónken worden, thee 'spoelt' het lichaam.
Verrijkt met bloemen (Jasmijn, Roomse Kamille) en andere kruiden (Hibiscus, Rozenbottel, Zoethout, Weegbree, Mint) is de smaak beter, en het geneeskrachtige effect nog groter.
Met gratis verkrijgbare OVERZICHTEN van de natuurdrogist 'Erica' (die ook een schat aan losse kruiden verkoopt), kan ieder een genezende thee naar eigen behoefte samenstellen.
Thee is een van de belangrijkste bronnen van FLAVONOÏDEN !! Thee-Flavonoïden zij overal in en op het lichaam positief werkzaam.
Maar thee bevat OXALATEN, tot 5%. Volgens Brits onderzoek (hoe kan het anders), heft een klein scheutje melk in de thee het slechte effect van oxalaten op (dat geldt uiteraard ook voor oxalaten in spinazie, rabarber en andere natuurlijke produkten - neem een glas melk erbij, of een kalkpilletje

 

Cat's Claw: krachtige weerstandverhoger waarover nog weinig bekend is. Wordt al eeuwenlang door Indianen gebruikt bij ziektebestrijding, maar of structureel gebruik goed is ? (misschien in afwisseling met andere weerstandversterkers...)
In ieder geval blijkt Cat's Claw de ontstekingen en bijwerkingen van Artritis met 50% te verminderen (na 3 maanden 60 mg. per dag) ! ... ook GEMBERPOEDER, 1 volle theelepel per dag, heeft een meetbaar positief effect, en is een erkende antioxidant, o.a. werkzaam bij Astma.

 

Blaaswier, Kelp: is oorspronkelijk bijna net zo goed als Spirulina, maar met minder mineralen en (semi-)vitamines. Jodiumhoudend. Zeer goed voor de buikorganen en voor ontgifting van het lichaam. Blijkt tegenwoordig sterk verontreinigd met zware metalen (door de zeevervuiling), en wordt daarom niet écht aangeraden... (wordt veel in combinatiemiddelen toegepast).

Glucosamine wordt veel gebruikt bij Artritis en voor botherstel, en lijkt goed te helpen in een dosering van max. 1,5 gram gespreid per dag. Het kan ook door suikerpatiënten gebruikt worden.
Lange termijn effecten van dit middel zijn onbekend...
meestal wordt het gebruikt in een mengsel met eiwitten uit runderbot, wat de zaak al verdachter maakt.
Met bepaalde melkeiwitten zou hetzelfde resultaat bereikt kunnen worden - en het perfecte primaire medicijn tegen botaantasting zijn. Voorlopig lijkt het devies: pure glucosamine en veel yoghurtdrink.